บรรยากาศบางส่วนจากงาน ReadCamp ครั้งที่สอง ที่เพิ่งผ่านไปเมื่อวันอาทิตย์นี้ ภาพถ่าย ใช้สัญญาอนุญาตแบบ cc-by โดย @pittaya
เหมือนกับงานบาร์แคมป์, รี้ดแคมป์ก็จะคุยกันทั้งในออฟไลน์และออนไลน์ เขียนถึงหัวข้อที่คุณสนใจ อยากอ่าน อยากหาคนอ่านด้วย อยากให้มีคนอ่าน ในบล็อก ในทวิตเตอร์ ใน social network ต่าง ๆ – ชวนคนมาอ่านด้วยกัน พูดถึงว่าทำไมคุณถึงสนใจจะอ่าน หรือคิดว่างานนี้จะเป็นยังไง… คุยกันออนไลน์ก่อนไปเจอกัน แล้วพอเจอกันออฟไลน์เสร็จ เรามาคุยกันต่อออนไลน์อีกที (จริง ๆ ระหว่างที่เราเจอกันออฟไลน์ หลายคนก็คงออนไลน์ไปพร้อม ๆ กันในตัวด้วย – ทวิต ทวิต) เนื่องจากบล็อกมันมีเยอะแยะมาก เพื่อให้หากันเจอง่าย ๆ ขอแนะนำวิธี ‘ทิ้งร่องรอย’ เอาไว้ให้ค้นเจอกัน ในบล็อก ติดป้าย readcamp ในทวิตเตอร์ ติด hashtag #readcamp ใน Facebook แท็กถึงหน้าแฟนเพจของ ReadCamp (ในช่องพิมพ์ข้อความที่ wall, พิมพ์ @ ตามด้วย readcamp แล้วเลือก “ReadCamp” จากรายการ – [...]
รู้จัก รี้ดแคมป์ ไป(บ้้างแบบมั่วๆ)แล้ว … แล้วเค้าไป ‘อ่าน’ อะไรกันมั่ง ครั้งที่แล้ว .. ฟังนายคนนี้เล่า ดูคลิปอื่น ๆ ได้จากช่อง youtube.com/ReadCampTV
ในที่สุดก็มีคนวงกว้างออกไปทักเรื่องโลโก้รี้ดแคมป์ ในประเด็นลิขสิทธิ์ ที่เชื่อมถึงเรื่องคอมมอนส์ .. เย่ ตอบในฐานะผู้ออกแบบโลโก้นะครับ เรื่องลิขสิทธิ์นี้มีคนถามกันมาตลอด ตั้งแต่โลโก้ยังเห็นกันอยู่แค่สองคน ระหว่างการออกแบบ พอเมลไปขอความเห็นคนอื่น ๆ ว่าพอใช้ได้ไหม ก็มีทักเรื่องลิขสิทธิ์เช่นกัน แต่ผมก็ยังยืนจะเอาอันนี้แหละ จะมีปรับก็แค่เรื่องช่องไฟนิด ๆ หน่อย ๆ แต่แนวคิดหลักคงเดิม ไม่ได้เปลี่ยน พอเผยแพร่ออกไป ก็มีคนทักอีกเหมือนเคย จนในวันงานก็มีพี่คนนึงจากกองทุนไทยมาทัก และชวนคุยเรื่องนี้กัน ก็คุยกันอยู่ได้น่าจะครึ่งชั่วโมง ซึ่งที่คุยไปก็คล้าย ๆ กับที่เขียนลงในบล็อกนี้ครับ เดี๋ยวอ่านกันด้านล่าง พี่เขาเสนอให้เปิดเซสชันเรื่องนี้ด้วย (เอาป้ายบอกทางที่มีโลโก้รี้ดแคมป์ มาวงที่โลโก้ เขียนว่า “Is this freeware?” แปะที่ผนังเสนอหัวข้อ) แต่สุดท้ายได้คะแนนโหวตไม่ถึง เลยไม่ได้ถูกจัดลงตาราง ผมเองก็อยากจะคุยเหมือนกัน ตอนหลังเลยเอาไปแปะไว้ห้องสองต่อจากหัวข้อสุดท้ายในตาราง แต่ก็วิ่งไปวิ่งมา จนงานเลิกพอดี เป็นอันว่าไม่ได้คุย วันอาทิตย์วันรุ่งขึ้น ตื่นมา ก็เลยจะเขียนบล็อกแทน เปิดคอนโทรลพาเนลของเวิร์ดเพรส ก็เห็นลิงก์เข้ามาจากบล็อกคุณ mnop พอดี ในเมลกลุ่มรี้ดแคมป์ Ford ก็แจ้งมาว่ามีคนทักนะ โอเค [...]
ของรอบ ๆ ตัวที่ผ่านตาทุกวัน จนลืมมอง ก็มีเรื่องน่าสนใจอยู่ บล็อกสั้น ๆ ตั้งข้อสังเกตเรื่องสัญลักษณ์บนฉลากสินค้าอาหารการกิน โดย lerrutai
@phisite ลองอ่านโลโก้ ReadCamp สนุก ๆ
มิตรรักนักอ่าน เคยลองวาดแผนผังการอ่านแบบนี้ไหม คุณอิท นักอ่านแห่งบล็อก ByTheWay จะมาอ่านกับเราในรี้ดแคมป์ด้วย (เขาเขียนบล็อกชวนเพื่อน ๆ ด้วย – ‘สุ จิ ปุ ลิ’)
เมื่อดร.ซุนยัตเซ็นและวิกเตอร์ อูโกเป็นนักบุญ นี่คือศาสนาแบบที่เราคุ้นเคยรึเปล่า ? … หรือเราจะไม่เรียกลัทธิความเชื่อนี้ว่าศาสนา เพียงเพราะเราไม่คุ้นเคยกับมัน ? ‘เทราสเฟียร์ เอล เซราฟีเตอร์’ บล็อกเกอร์ผู้ ‘จักเป็นศัตรูกับการพิสูจน์เทียมเท็จตลอดกาล’ บล็อกถึงศาสนา ‘จ๋าว ได่’ – เมื่อดร.ซุนยัตเซ็นและวิกเตอร์ อูโกเป็นนักบุญ WARNING !!! เนื้อหาต่อไปนี้พาดพิงศาสนาและความเชื่อหลายศาสนา ขอให้อ่านด้วยความระมัดระวังและใช้วิจารณญาณ หากรู้สึกว่าล่วงเกินหรือละเมิดศรัทธาความเชื่อใด ๆ ขอให้ปิดหน้าจอนี้ แต่ความจริงก็ยังมีอยู่ สงครามศาสนา? พระเจ้าเลือกศาสดาพระองค์เดียว? มีเทพหรือไม่มี? คนจะตีกันตายเพราะคำถามเหล่านี้มาก็มาก ลองดูว่าถ้าเอาความเชื่อทางศาสนาต่าง ๆ มารวมกันแล้วเราจะได้อะไรออกมา ศาสนาหนึ่งในเวียตนามประมวลคำสอนของศาสนาหลัก ๆ ในโลกนี้เพื่อสร้างสันติสุข ความรัก และความเข้าใจระหว่างมนุษย์กับพระเจ้า ด้วยการนำแนวคิดและคัมภีร์ของศาสนาอื่น ๆ มาผสมผสานกัน จนออกมาเป็น ศาสนา Cao Dai จ๋าว ได่ สัญลักษณ์ดวงตาพระเนตรสอดส่องของศาสนาจ๋าวได่
สำหรับผู้ที่ชื่นชอบ “เดือนเพ็ญ” อยากแนะนำให้ลองไปเสาะค้นประวัติของมหากวีผู้รจนา ท่านจะได้ซึมซาบอรรถรสในอีกแง่มุมหนึ่ง ยิ่งได้ทราบว่า “เดือนเพ็ญ” ซ่อนความหมายอันใดไว้บ้าง จะยิ่งตื่นตาตื่นใจกับอัจฉริยลักษณ์แห่งกานต์กวีของ “นายผี” และหากว่า “เดือนเพ็ญ” ยังไม่จุใจแห่งความละมุนละไมและปลุกเร้าหัวใจ พวกเราน่าจะลองหา “ชะนะ…แล้วแม่จ๋า” ซึ่งแม้จะมีกลิ่นอาย อยุธเยศเล้าโลมคลอเคลีย แต่กลับสะท้อนให้เห็นความวิจิตรแห่งชีวิตที่มีเลือดเนื้อของผู้คนตัวเล็กๆใน ครอบครัวยากไร้ที่มีความขัดแย้งในหลายแง่มุม เราควรออกเดินทางเพื่อไปลิ้มรส “อีศาน” ซึ่งมีความอลังการในความแห้งแล้งและยากจนนั้น ยิ่งกว่าใด “ความเปลี่ยนแปลง” ยังเหมาะสำหรับผู้ต้องการเห็นประวัติศาสตร์อารยธรรมในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา และแม่กลอง รวมถึงทิพรูปที่ก่อเกิดขึ้นมาจากเปลวไฟแห่งความขัดแย้ง จนมีความงามที่ยิ่งยงตราบจนปัจจุบัน มีหลายเรื่องแล้ว คราวนี้เป็นคราของเพลงและบทกวีบ้าง, เจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์ เขียนบทความถึงบทกวีและกวีอมตะ “นายผี” อัศนี พลจันทร เพื่อเป็นกำลังใจแก่ชาวไทยใน “วันลอยกระทง” ห้วงยามที่ “เดือนเพ็ญ” กระจ่างจ้าที่สุดในรอบปี — เป็นบทความขนาดยาวสามตอนจบ เชิญอ่านครับ “เดือนเพ็ญ” บทเพลงมหัศจรรย์ บนความยิ่งใหญ่ที่ถูกลืมเลือน – ตอนที่ 1, ตอนที่ 2, ตอนจบ
@bact ถอดความบางส่วนจากรายการ BBC Breakfast ตอนทีเชิร์ต และคุยกันต่อถึงวัฒนธรรม(การแสดงออกผ่าน)ทีเชิร์ต (bact’ ลงทะเบียนไว้ว่าจะไปอ่านปุ่มบนไมโครเวฟในรี้ดแคมป์ ตอนนี้เจ้าตัวยังไม่แน่ใจ อาจจะเปลี่ยนเรื่อง – ใครยังไม่มีเรื่องก็ไม่ต้องกังวล ลงทะเบียนไปก่อนได้ บางทีเราอาจจะไปนึกออกในตอนบ่ายวันที่ 29 ก็ได้ ไม่เห็นจะเป็นไรนิ) – เรามีอะไรบางอย่างจะพูด บีบีซี ช่องทีวีสาธารณะของสหราชอาณาจักร พาไปคุยเรื่องประวัติทีเชิร์ตกับ Caryn Franklin นักเขียนแฟชั่น ถึงคำขวัญในทีเชิร์ต วัฒนธรรมการแสดงออก แสดงความคิดจุดยืนทางการเมืองผ่านข้อความบนทีเชิร์ต “เรามีอะไรบางอย่างจะพูด.”