Tag Archives: เพลง

เจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์ : “เดือนเพ็ญ” บทเพลงมหัศจรรย์ บนความยิ่งใหญ่ที่ถูกลืมเลือน

สำหรับผู้ที่ชื่นชอบ “เดือนเพ็ญ” อยากแนะนำให้ลองไปเสาะค้นประวัติของมหากวีผู้รจนา ท่านจะได้ซึมซาบอรรถรสในอีกแง่มุมหนึ่ง ยิ่งได้ทราบว่า “เดือนเพ็ญ” ซ่อนความหมายอันใดไว้บ้าง จะยิ่งตื่นตาตื่นใจกับอัจฉริยลักษณ์แห่งกานต์กวีของ “นายผี” และหากว่า “เดือนเพ็ญ” ยังไม่จุใจแห่งความละมุนละไมและปลุกเร้าหัวใจ พวกเราน่าจะลองหา “ชะนะ…แล้วแม่จ๋า” ซึ่งแม้จะมีกลิ่นอาย อยุธเยศเล้าโลมคลอเคลีย แต่กลับสะท้อนให้เห็นความวิจิตรแห่งชีวิตที่มีเลือดเนื้อของผู้คนตัวเล็กๆใน ครอบครัวยากไร้ที่มีความขัดแย้งในหลายแง่มุม เราควรออกเดินทางเพื่อไปลิ้มรส “อีศาน” ซึ่งมีความอลังการในความแห้งแล้งและยากจนนั้น ยิ่งกว่าใด “ความเปลี่ยนแปลง” ยังเหมาะสำหรับผู้ต้องการเห็นประวัติศาสตร์อารยธรรมในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา และแม่กลอง รวมถึงทิพรูปที่ก่อเกิดขึ้นมาจากเปลวไฟแห่งความขัดแย้ง จนมีความงามที่ยิ่งยงตราบจนปัจจุบัน มีหลายเรื่องแล้ว คราวนี้เป็นคราของเพลงและบทกวีบ้าง, เจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์ เขียนบทความถึงบทกวีและกวีอมตะ “นายผี” อัศนี พลจันทร เพื่อเป็นกำลังใจแก่ชาวไทยใน “วันลอยกระทง” ห้วงยามที่ “เดือนเพ็ญ” กระจ่างจ้าที่สุดในรอบปี — เป็นบทความขนาดยาวสามตอนจบ เชิญอ่านครับ “เดือนเพ็ญ” บทเพลงมหัศจรรย์ บนความยิ่งใหญ่ที่ถูกลืมเลือน – ตอนที่ 1, ตอนที่ 2, ตอนจบ

tewson : เพลงแจว

จากผู้ร่วมแคมป์ @tewson เขียนไว้ที่บล็อก(เก่า)ของเขา (บล็อกใหม่อยู่นี่) – แจวจ้ำจึก : to be is to be perceived เพิ่งเสร็จงานรับเพื่อนใหม่เมื่อเช้านี้เอง สนุกมาก ๆ แต่ให้ไม่นอนสองสามคืนติดกันแบบนี้บ่อย ๆ ก็ไม่ไหวแฮะ คนที่เข้ามาอ่านบล็อกนี้ทุกคนคงเคยร้อง (และเต้น) ในเพลง “แจว (มาแจวจ้ำจึก)” เนื้อร้องก็ไม่ค่อยมีอะไร แจวมาแจวจ้ำจึก น้ำนิ่งไหลลึก (บางที่ว่า “พอถึงตอนดึก”) นึกถึงคนแจว [ซ้ำ] แจวเรือจะไป … แจวเรือจะไป … ขอเชิญ … ลุกขึ้นมาแจว ผมพบว่าการสันทนาการที่ใดก็ตาม เพลงแจวจะเป็นเพลงฮิตติดชาร์ตชนิดที่ว่า ต้องมี เพราะกติกาในการร่วมสนุกนั้นง่ายมาก ถ้าเขาเรียกเรา เราก็แจว