ReadCamp

จากผู้ร่วมแคมป์ @tewson เขียนไว้ที่บล็อก(เก่า)ของเขา (บล็อกใหม่อยู่นี่) – แจวจ้ำจึก : to be is to be perceived เพิ่งเสร็จงานรับเพื่อนใหม่เมื่อเช้านี้เอง สนุกมาก ๆ แต่ให้ไม่นอนสองสามคืนติดกันแบบนี้บ่อย ๆ ก็ไม่ไหวแฮะ คนที่เข้ามาอ่านบล็อกนี้ทุกคนคงเคยร้อง (และเต้น) ในเพลง “แจว (มาแจวจ้ำจึก)” เนื้อร้องก็ไม่ค่อยมีอะไร แจวมาแจวจ้ำจึก น้ำนิ่งไหลลึก (บางที่ว่า “พอถึงตอนดึก”) นึกถึงคนแจว [ซ้ำ] แจวเรือจะไป … แจวเรือจะไป … ขอเชิญ … ลุกขึ้นมาแจว ผมพบว่าการสันทนาการที่ใดก็ตาม เพลงแจวจะเป็นเพลงฮิตติดชาร์ตชนิดที่ว่า ต้องมี เพราะกติกาในการร่วมสนุกนั้นง่ายมาก ถ้าเขาเรียกเรา เราก็แจว